Avatar Hank

Hank

1 - Het avontuur begint...

Geplaatst op 29 december 2018 om 21:15 uur



Ik weet het nog goed. Het was op 16 november 2017 in de trein van Nagatsukawa naar Nagano. Het was een moment dat - in mijn beleving - alles op rolletjes verliep.  Het was in de twee weken waarin ik op bezoek was bij mijn dochter Michelle,  die vijf maanden in Japan voor haar kunst-studie in een uitwisseling programma zat. Ik had een programma uitgestippeld waarin ik in mijn eentje in een week tijd zo'n beetje half Japan zou doorkruisen. Afijn, dat specifieke moment. Uit het raam kijkend naar adembenemende Japanse vergezichten, dat ik dacht... Stel dat ik dit nu eens ruim een half jaar zou doen?  Gewoon alleen met een rugzak. In gedachte telde ik hoeveel beren nu mijn kant op kwamen rennen... Ja, maar... ja, maar dan zal je toch echt... Je denkt toch niet dat je zomaar… 

Echter na een paar minuutjes mijmeren kwam ik niet verder dan twee beren! De ene beer heette "huis verkopen" en de andere beer "opvolging zoeken voor mijn Body Stress Release praktijk". Geen zwermen of kolonies beren. Nee, twee beren die niet eens op de weg, maar gewoon ergens langs de weg liepen te ijsberen.  Zo van héy jóh Hank, zijn wij een stel overzichtelijke beren of zijn we dat niet? Het klinkt gek, maar in die trein nam ik toen al het besluit dat ik het zou gaan doen. Na een nachtje slapen vertelde ik het de volgende dag aan Michelle en het voelde nog steeds goed!

Eenmaal weer in Nederland ging ik mijn plannen delen met vrienden en cliënten en daarmee kwamen er ook momenten van inzicht. De vraag die ik mij bijvoorbeeld het afgelopen jaar vaak heb gesteld is: Wat drijft mij? Waarom die hang naar zoiets als 8 maanden reizen? En die vraag kreeg steeds maar één antwoord... De hang naar vrijheid, individuele vrijheid. Dat is - denk ik - het grote thema wat mij drijft. De kans om voor een lange periode, van dag tot dag, keuzes te maken. Los van alles en iedereen. Een reset! Ook is er een onvervuld verlangen naar avontuur en om een keer uit mijn zogenaamde veilige wereld,  "de comfortzone" te stappen. Dit jaar heb ik de stappen gezet om dit onvervulde verlangen gestalte te geven en nagenoeg alle stoplichten kwamen langzaam maar zeker op groen. Dit jaar kwamen er ook nieuwe vragen en inzichten. Is dit niet wellicht een vlucht? Maar ook die vraag kan ik heel bewust met "nee" beantwoorden. Ik heb nu een prachtig beroep, een fijne familie, hechte vriendschappen en een mooi en rijk sociaal leven. En na twee langdurige relaties, waarvan mijn laatste relatie, Linda nog heel dicht bij mij staat.  En waarbij de laatste jaren verschillende emoties een stempel hebben gedrukt op mijn gevoelsleven is de vraag meer dan ooit relevant... Wat gaat deze reis mij brengen? Heb ik een doel voor ogen? En nadat ik mijzelf die vragen stelde kon ik ze ook meteen beantwoorden met: "ik weet het niet". Ik weet het echt niet. De individuele vrijheid blijft op de één of andere manier staan als een huis. De uiteindelijke keuze om 8 maanden te reizen en voor mijzelf te kiezen is voor mij een thema die steeds terug blijft komen. Grenzen verleggen en vaststellen. Mijzelf verwonderen, verlangens, verleidingen, balans... het zal allemaal op mijn pad komen. 

Maandag 7 januari om 13:00 begint het allemaal en reken maar dat ik het allemaal spannend vind!

Mijn eerste bestemming: Thailand, het land van de glimlach

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie